W historii Polski niewiele jest postaci tak głęboko obecnych w świadomości narodu jak Najświętsza Maryja Panna, czczona jako Królowa Polski. Jej duchowa obecność towarzyszy Polakom od wieków,  w chwilach chwały, ale i w momentach szczególnie trudnych, gdy potrzeba było nadziei, jedności i zawierzenia. Tytuł Królowej Polski nie jest jedynie pięknym określeniem, lecz wyrazem żywej wiary i doświadczenia pokoleń, które w Maryi odnajdywały opiekę i wsparcie. Początki tego szczególnego kultu sięgają XVII wieku, kiedy to w obliczu zagrożenia ojczyzny król Jan Kazimierz oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, powierzając Jej losy narodu. Wydarzenie to na trwałe zapisało się w historii jako wyraz zawierzenia i wiary, że Maryja nie pozostawia swoich dzieci bez pomocy. Od tego czasu Jej obecność w życiu religijnym Polski stawała się coraz bardziej widoczna, w modlitwie, pieśniach, pielgrzymkach i codziennym życiu wiernych. Szczególnym miejscem spotkania z Maryją jest Jasna Góra – duchowe serce Polski. To tam wierni przybywają, by powierzać swoje troski, dziękować za otrzymane łaski i odnajdywać pokój serca. Wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej stał się dla wielu z nas symbolem nadziei, która nie gaśnie nawet w najtrudniejszych chwilach. Trzeciomajowa uroczystość, w tym roku z racji Niedzieli Wielkanocnej przeniesiona na drugiego maja, przypomina nam, że wiara i miłość do Ojczyzny mogą iść w parze. To dzień modlitwy za Polskę, ale także okazja do refleksji nad naszą odpowiedzialnością za wspólnotę, zarówno tę narodową, jak i parafialną. Maryja, jako Matka i Królowa, uczy nas postawy zaufania Bogu, wierności wartościom oraz troski o drugiego człowieka. Wpatrując się w Jej przykład, możemy odnaleźć drogę w codziennych wyborach i wyzwaniach. Niech Maryja, Królowa Polski będzie dla nas przewodniczką w budowaniu wspólnoty opartej na wierze, wzajemnym szacunku i miłości. Zawierzajmy Jej nasze życie, prosząc, aby prowadziła nas do Chrystusa, który jest źródłem prawdziwego pokoju i nadziei. /M.S./